Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Τελευταίο αντίο...

Έφυγε σήμερα αιφνίδια από τη ζωή, σε ηλικία 76 ετών ο Γιώργος (Γάκης) Σκαλτσάς και είμαστε όλοι σοκαρισμένοι από τα νέα του ξαφνικού θανάτου του. Σπούδασε νομική και εξάσκησε το επάγγελμα του Δικηγόρου. Τα τελευταία χρόνια έμενε μόνιμα στο χωριό που αποτελούσε χαρακτηριστική φυσιογνωμία του!  Υπήρξε φίλος, αγαπητός σε όλους, γλεντζές. Παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, του Γιάννη και της Μαρίας.
Το Δ.Σ του Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ" εκπροσωπώντας το σύνολο των μελών του χωριού μας, εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του, τους συγγενείς και φίλους, για την απώλεια του εκλεκτού και αγαπητού σε όλους μας συμπατριώτη και ευχόμαστε ο Θεός να τους δίνει δύναμη.

Γάκη καλό ταξίδι!

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Ναός του Απόλλωνα, συλλεκτικό ντοκιμαντέρ πριν ο ναός πριν σκεπαστεί!! Βάσσες - Bassae 1964 (with Greek subtitles)

Είναι το πρώτο φιλμ για το ναό του επικούρειου Απόλλωνα που έχτισε ο Ικτίνος στην κορυφή ενός βουνού.
Ο σκηνοθέτης (Jean-Daniel Pollet) μαγεύτηκε και είπε ότι αυτός ο ναός υπήρξε το κέντρο του κόσμου για κείνον. Έτσι λοιπόν τον κινηματογράφησε με ρυθμό ιερής τελετουργίας και το αποτέλεσμα αντάμειψε τις προσπάθειες του.
Ο ναός είναι κτισμένος κυρίως με ασβεστολιθική πέτρα και είναι χωρίς το άγαλμα του θεού Απόλλωνα.

«Εδώ μπορείς να υπάρξεις»

Εντυπωσιασμένος από τη γοητεία του αρχαιολογικού χώρου των Βασσών ο εξαιρετικός σκηνοθέτης Jean-Daniel Pollet, μόλις τον ανακάλυψε βρήκε ένα υπαρξιακό καταφύγιο λέγοντας «Εδώ μπορείς να υπάρξεις».
Χαρακτήρισε τον τόπο ως άκρον άωτον της μαγείας και για μια δεκαετία τον θεωρούσε το κέντρο του κόσμου. Τον επισκέφθηκε πολλές φορές και τρεις ταινίες του έχουν αναφορές στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Η μία από αυτές «Βάσσες» είναι αφιερωμένη στο ναό. Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό ποίημα. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης έχει περιγράψει ως εξής τη σχέση του με τις Βάσσες:

«Πρωτοείδα το ναό των Βασσών κάνοντας το γύρο της Μεσογείου. Πρέπει λοιπόν να πω γιατί έφυγα, γιατί έκανα αυτόν το γύρο. Είχα επισημάνει το ναό σε μια λιθογραφία (όχι φωτογραφία) κάποιου βιβλίου, γιατί έγραφε ότι ήταν ο μόνος κτισμένος στα υψώματα της Πελοποννήσου και χωρίς θέα στη θάλασσα.

Εγραφε, επίσης, ότι αυτός ο ναός ήταν το τελευταίο έργο του αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Αυτό το έργο, μέσα στις μικροσκοπικές του διαστάσεις σε σύγκριση με τον Παρθενώνα, δίνει την εντύπωση κάποιου που γέρασε, που δεν έχει πια αλαζονεία, που σχεδόν δεν είναι πια Ελληνας, αλλά ξέρει μόνο να κτίζει σαν Ελληνας.
Αλλωστε, οι πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν για να κτιστεί αυτός ο ναός, εξορύχθηκαν απ” αυτήν εδώ την ίδια περιοχή· βλέπει κανείς καλά ότι είναι γκρίζες σαν τις άλλες που είναι τριγύρω. Σε άλλους ελληνικούς ναούς χρησιμοποιήθηκε ένα συγκεκριμένο μάρμαρο, από ένα συγκεκριμένο λατομείο, αλλά πιστεύω ότι όλα είχαν πάνω-κάτω την ίδια προέλευση, το ίδιο χρώμα, την ίδια πυκνότητα και την ίδια αντοχή.
Για τις Βάσσες, σίγουρα υπάρχουν στοιχεία – θα μπορούσα να γνωρίζω περισσότερα αν είχα μελετήσει την ιστορία του ναού πιο εμπεριστατωμένα. Οπωσδήποτε, κάπου θα είναι γραμμένα. Αυτό που συγκράτησα, είναι ότι κτίστηκε για να ξορκίσει ένα λιμό, μιαν αρρώστια (ίσως πανούκλα) που, εκείνη την εποχή, είχε ρημάξει την περιοχή. Είναι πολλές οι ενδείξεις που ενισχύουν αυτή την εικασία, αλλά δεν τις θυμάμαι πια.
Θυμάμαι, όμως, άλλη μια ιδιαιτερότητα: συνήθως, στο κέντρο κάθε ναού υπάρχει μια θέση όπου μπαίνει ένα άγαλμα: το άγαλμα κάποιου θεού στον οποίο υποτίθεται ότι είναι αφιερωμένος ο ναός (Απόλλων κ.λπ.). Ε, λοιπόν, στις Βάσσες δεν υπήρχε τέτοιο βάθρο. Σκέφτηκα ότι μπορεί να πρόκειται για κάποιο είδος αθεϊστικού ναού, αλλά μάλλον αεροβατούσα.

Μου είπαν ότι όλοι οι ελληνικοί ναοί είχαν τον ίδιο προσανατολισμό – αυτός εδώ, όμως αποτελεί εξαίρεση. Είναι ένα από τα λίγα μέρη στα οποία ξαναγύρισα (τουλάχιστον επτά φορές· τις πέντε, μάλιστα, χωρίς μηχανή). Είναι ένας τόπος που σου μιλάει, που ο Sollers λέει ότι είναι γεμάτος απ” τα λόγια των νεκρών, κι οι νεκροί τού μιλάνε, του λένε δίχως άλλο τα ίδια πράγματα – σαν ηχώ.
Κινηματογράφησα αυτόν το ναό μια φορά, στα γρήγορα, δύο ή τρία πλάνα για τη Μεσόγειο, και μετά από δύο χρόνια ξαναγύρισα στις Βάσσες για μια ταινία μικρού μήκους. Είχε συννεφιά -πράγμα σπάνιο. Το γύρισμα κράτησε δύο μέρες».
Αυτή η ταινία που γυρίστηκε το 1964 και το 1965 βραβεύτηκε στη Μπιενάλε Παρισίων, δεν προβλήθηκε ποτέ στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η προβολή της στην εκδήλωση «Επικούριος Απόλλωνας υπό το σεληνόφως» ήταν μια από τις σπάνιες και σε συνδυασμό με τον τόπο όπου γυρίστηκε και είναι αφιερωμένη, αποτέλεσε μοναδική εμπειρία για τους θεατές…

Το Βρήκα, μου άρεσε, σας το παρουσιάζω!

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

O Πολιτιστικός Σύλλογος Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ" εύχεται σε όλους Καλή Πρωτοχρονιά!  Ας είναι το 2017 έτος δημιουργικό, πολύ καλύτερο από το προηγούμενο και να έχουμε όλοι μας υγεία, ευτυχία και προκοπή!  ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Χρόνια Πολλά! Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!

Ένα ποιηματάκι από την συμπατριώτισσά μας ! Πάππου Βενετία-Παναγοπούλου!
Ευχαριστούμε Βενέτα μας! Που πάντα μας σκέφτεσαι και στέλνεις τις ευχές σου σε όλους μας! Να είστε πάντα καλά!

Ηθελησα από το νου
κάποιες ευχές να γράψω
απ όσες ξέρω όμορφες
για σας να τις ταιριαξω.

Σ όλους καλά Χριστούγεννα
καλά και ευλογημένα
σε όλη την Ελλάδα μας
κι αυτοί που είναι στα ξένα.

Χρόνια πολλά σας εύχομαι
για τον καινούριο χρόνο
χαρά, υγεία, δύναμη
μες τη ζωή σας μόνο.

Χιλιάδες στέλνω τις ευχές
στην οικογένεια σας
να φέρει τούτη η χρονιά
ότι ποθεί η καρδιά σας.

Εύχομαι στο σπίτι σας
υγεία να γεμίσει
και να σας τρέχουν τα καλά
σαν το νερό στη βρύση.

Και η τελευταία ευχή
για τον καινούριο χρόνο
την πόρτα σας να τη χτυπά
η ευτυχία μόνο.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΈΣ
ΠΆΠΠΟΥ-ΠΑΝΑΓΟΠΟΎΛΟΥ ΒΕΝΕΤΊΑ

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Ευχές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς!

 Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ" εύχεται η μαγεία των Χριστουγέννων να μας αγγίξει και να μας δώσει αυτό το κάτι που χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Ευχόμαστε το νέο έτος να κάνει τα όνειρα όλου του κόσμου πραγματικότητα και να σκορπίσει ευτυχία, υγεία και προκοπή!

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Ταξιάρχες: Ένα χωριό του δήμου Ζαχάρως με μακραίωνη ιστορία και πέτρινα σπίτια – διαμάντια

Ο μοναδικός παραδοσιακός οικισμός της Ηλείας
Χωριό με μακραίωνη ιστορία είναι οι Ταξιάρχες. Το χωριό αυτό του δήμου Ζαχάρως κοντά στο Λέπρεο βρίσκεται σε μια περιοχή που έχει κατοικηθεί από την αρχαιότητα, ενώ με την κάθοδο Σλάβικων φύλλων μετά το 800 μ.Χ. πήρε το όνομα Μοφκίτσα… Σήμερα το χωριό που γνώρισε την εγκατάλειψη αποτελεί ένα κόσμημα που προσελκύει πολλούς ξένους κυρίως Γάλλους και Γερμανούς που αγόρσαν παλιά πέτρινα και εγκατελειμένα σπίτια, τα αναπαλαίωσαν και έδωσαν με τον τρόπο τους ζωή στο χωριό. 
Ως κοινότητα οι Ταξιάρχες χωρίζονται σε δύο οικισμούς. Ουσιαστικά οι Άνω Ταξιάρχες είναι αυτοί που έχουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα με τα πέτρινα σπίτια, τα σοκάκια, τις βρύσες, τις εκκλησιές.
Το χωριό και η γύρω περιοχή προσφέρεται για μια μικρή εκδρομή που προτείνουμε ανεπιφύλακτα. Ένα υπέροχο χωριό που καταφέρνει από την πρώτη στιγμή να σε ηρεμίσει και να σε κάνει να απολαύσεις τη ζωή στην ύπαιθρο. Σήμερα το χωριό κατοικούν περί τις 15 οικογένειες. Ο συνοικισμός δημιουργήθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και αρχικά αποτέλεσε εγκατάσταση βοσκών. Λόγω όμως της ύπαρξης νερού και για προφύλαξη από τις τουρκικές επιδρομές, επεκτάθηκε και συγκροτήθηκε σταδιακά οικισμός, που στο τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα αναπτύχθηκε και ήκμασε, ώστε να αποτελέσει κεφαλοχώρι.
Πραγματικά διαμάντια τα πέτρινα σπίτια του χωριού
Τα πέτρινα σπίτια του χωριού είναι πραγματικά διαμάντια. Τόσο αυτά που αναπαλαιώθηκαν όσο και τα εγκαταλελειμμένα ή μισογκρεμισμένα. Σπίτια μονώροφα ή διώροφα με περίτεχνα στοιχεία. Είναι χτισμένα σε απόσταση το ένα από το άλλο, με ευρύχωρες αυλές και σκεπαστούς εξώστες. Τα βασικά υλικά δομής είναι η πέτρα, το ξύλο, το καλάμι, ο ασβέστης και η άμμος. Την πέτρα προμηθεύονταν σε αφθονία από τους γύρω λόφους, όπου υπήρχαν μικρά λατομεία, ενώ το ξύλο από τα διπλανά δάση. Από την ίδια πέτρα είναι χτισμένη η εκκλησία και η βρύση του χωριού, καθώς και τα πλακόστρωτα καλντερίμια, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα ομοιόμορφο, γραφικότατο σύνολο. Τα σπίτια έχτιζαν συντεχνίες λαγκαδιανών μαστόρων που αναλάμβαναν την εργασία «κατ΄ αποκοπήν με τον πήχη». Στην οικοδομή βοηθούσαν οι συγγενείς και οι άλλοι συγχωριανοί , που μετέφεραν την πέτρα με μουλάρια. Όταν τελείωνε η λιθοδομή, οι λαγκαδιανοί έφευγαν και την συνέχιζαν οι ξυλουργοί. Πρώτα κατασκευαζόταν η στέγη. Συχνά οι ιδιοκτήτες, λόγω ελλείψεως χρημάτων, κατοικούσαν το σπίτι μόλις κλεινόταν με τη στέγη. Τα τελευταία χρόνια τα χωμάτινα σοκάκια του χωριού “ντύθηκαν” με πέτρα, στο πλαίσιο των έργων για την ενίσχυση του παραδοσιακού χαρακτήρα. Αυτό όμως μάλλον δυσκόλεψε την ζωή των κατοίκων καθώς οι ακανόνιστες πέτρες δεν ήταν ότι καλύτερο για τους ηλικιωμένους που το κρατούν ακόμα ζωντανό.
Ένα από τα ομορφότερα μέρη του χωριού που όμως δέχθηκε κάποιες αμφιλεγόμενες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις είναι το σχολείο. Αρκετά παλιό κτίριο, που πέρα από την τάξη διέθετε και δωμάτιο με τζάκι για να διαμένει εκεί ο δάσκαλος. Το υπερυψωμένο κτίριο ομορφαίνει η πέτρινη μάντρα με τις αμυγδαλιές μέσα στην αυλή.
Όποιο σοκάκι και αν διαλέξεις να διασχίσεις θα σε οδηγήσει σε γειτονιές με πανέμορφα πέτρινα σπίτια, πολλά εκ των οποίων παρατημένα, χωρίς όμως να χάνουν από τη φθορά του χρόνου τα περισσότερα στοιχεία της ομορφιάς τους. Αν κάποιος διακρίνει με προσοχή πίσω από τους κισσούς και τα δέντρα που τα έχουν κατακλύσει θα διακρίνει ιδιαίτερες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες.
Στο κέντρο του χωριού θα διακρίνει κανείς τα κτίρια που στέγαζαν τα καταστήματα της αγοράς. Σήμερα κλειστά, καθώς δεν υπάρχει στους Ταξιάρχες καμία εμπορική δραστηριότητα. Παρά μόνο του καφενείο του χωριού που λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο και χώρος για εκδηλώσεις. Ανηφορίζοντας προς την πλατεία, είναι όμορφα να ακολουθήσεις τη διαδρομή που χαράζει το ρυάκι της πέτρινης βρύσης που δεσπόζει δίπλα στα αιωνόβια πλατάνια. Ένα στενό σοκάκι με το τρεχούμενο νερό δίπλα να σε ηρεμεί πριν κάνεις μια στάση στη βρύση – Πέρα Βρύση –  να ξεδιψάσεις. Και αν ακολουθήσεις την πέτρινη ανηφοριά θα φτάσεις στην εκκλησία του χωριού τον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δεν είναι η μόνη του χωριού. Εκείνη που ξεχωρίζει και που έχει δώσει και το όνομα στο χωριό είναι το εκκλησάκι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ένα βυζαντινό μνημείο αρκετά ψηλότερα, ενώ η τρίτη εκκλησία είναι αυτή της Ετιάς. Άλλες ιστορικές βρύσες στην περιοχή είναι αυτή στο Πλατανούλι, της Ετιάς και ακόμα μια στο Περιδικόνερο.
Γιάννης Θάνος- πρόεδρος Ταξιαρχών
Μιλώντας στην Πρωινή ο πρόεδρος των Ταξιαρχών Γιάννης Θάνος τόνισε ότι «όλοι προσπαθούμε για την ανάδειξη του χωριού που έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Και έτσι είναι άλλωστε. Γίνονται προσπάθειες να τελειοποιήσουμε τους δρόμους αλλά και τα σπίτια να αποκατασταθούν σιγά – σιγά και να επανέλθουν στην παλιά τους εικόνα. Το χωριό μας εγκαταλείφθηκε παλιότερα λόγω της συγκοινωνίας. Τώρα που έχει βελτιωθεί η συγκοινωνία παλεύουμε να αναβιώσουμε αυτό το χωριό». Όμως στο χωριό έχουν έρθει πολλοί από το εξωτερικό  και έχουν ενδιαφερθεί να πάρουν σπίτι στο χωριό. Γάλλοι και Γερμανοί κυρίως έχουν αγοράσει κτίρια που ανακαίνισαν με τεχνίτες πέτρας και έρχονται τρεις – τέσσερις φορές το χρόνο για να απολαύσουν τις ομορφιές στην περιοχή.

Ο κ. Θάνος σχολιάζοντας  την αρχιτεκτονική μελέτη για την διαμόρφωση του χωριού, ανέφερε πως «κάποια έργα δεν έγιναν όπως θα έπρεπε και πρέπει να προσπαθήσουμε για τις βελτιώσεις. Να γίνουν σωστά τα καλντερίμια μας, να γίνουν σωστές οι παρεμβάσεις για να χαίρονται με αυτή την ομορφιά και οι κάτοικοι και οι επισκέπτες. Έχουμε ζητήσει από την Πολιτεία και την Περιφέρεια να μας δώσει ότι αντιστοιχεί σε ένα παραδοσιακό οικισμό για την ανάδειξή του. Έργα που θα μεγαλώσουν το ενδιαφέρον, που θα σώσουν τα μνημεία μας όπως την εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών» κατέληξε ο κ. Θάνος.
Με πληροφορίες από το mofkitsa.blogspot.gr

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Ταξιάρχες Ζαχάρως: Πέντε χρόνια γιορτάζουν χωρίς την εκκλησία τους!










Με  έναν κόμπο στο στομάχι γιόρτασαν για 5η συνεχόμενη χρονιά  τους προστάτες του χωριού τους οι κάτοικοι των Ταξιαρχών του δήμου Ζαχάρως. Αιτία το γεγονός ότι το ιστορικό εξωκκλήσι στον λόγγο του οικισμού παραμένει κλειστό εξαιτίας της φθοράς που έχει υποστεί και του κινδύνου που εγκυμονεί για τους επισκέπτες.
Χθες το πρωί, οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι μαζί με αρκετούς πολίτες που κατάγονται από τον παραδοσιακό οικισμό, τίμησαν τη γιορτή του ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ στην έτερη εκκλησία του χωριού και στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν στο αναψυκτήριο της ΤΚ  Ταξιαρχών, για να ξαναθυμηθούν στιγμές του παρελθόντος αλλά και να εκφράσουν το παράπονό τους για την κωλυσιεργία του υπουργείου Πολιτισμού ως προς την επισκευή του μνημείου, παρότι υπάρχει ώριμη μελέτη.
Όπως δήλωσε στην εφ.«Πατρίς» ο πρόεδρος της ΤΚ Ταξιαρχών, Γιάννης Θάνος, είναι η 5η χρονιά που οι κάτοικοι τιμούν τους προστάτες του χωριού αναγκαστικά σε άλλη εκκλησία κι όχι στο ιστορικό ξωκκλήσι τους.
«Η εκκλησία είναι βυζαντινή και η ΕΦΑ Ηλείας την έχει δει και έχουμε κάνει γνωστό ότι είναι σε άθλια κατάσταση. Έχουμε φτάσει σε σημείο να βάζουμε νάιλον για να την προστατέψουμε. Πρέπει άμεσα να επιληφθούν οι αρμόδιοι φορείς. Εμείς και ο δήμος ό,τι ήταν να κάνουμε το κάναμε, για να τη σώσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ.Θάνος…

Θλίψη και οργή από τους κατοίκους
Ο ψάλτης Σπ. Ζήρος εξέφρασε την αγανάκτησή του για το ότι υπάρχει εγκεκριμένη μελέτη αλλά η πολιτεία δεν αποφασίζει να εγκρίνει 70.000 ευρώ για να αποκατασταθεί το ξωκκλήσι.
«Η γάγγραινα της γραφειοκρατίας μας έχει δεσμεύσει. Σήμερα (σ.σ. χθες) γιορτάζει το χωριό μας, το οποίο έχει πάρει την ονομασία του από το βυζαντινό ξωκκλήσι που δεσπόζει στον λόφο. Δεν φταίνε φυσικά οι υπάλληλοι της Εφορείας, αλλά οι νόμοι. Το μνημείο κινδυνεύει με κατάρρευση εξαιτίας της κρατικής αδιαφορίας», υπογράμμισε ο κ.Ζήρος.
«Κόκκινο» στην ΕΦΑ Ηλείας από το υπουργείο Πολιτισμού
Το κόστος της αποκατάστασης στο ξωκκλήσι έχει υπολογιστεί στις 70.000 ευρώ περίπου, ωστόσο από το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει βγει «λευκός καπνός» στο αίτημα που έχει καταθέσει επανειλημμένως η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηλείας (ΕΦΑ).

Όπως δήλωσε στην εφ.«Πατρίς» η αρχαιολόγος Νάνσυ Ράλλη, η Εφορεία καταθέτει κάθε χρόνο το αίτημα στο πρόγραμμα δράσης, όμως δεν έχει λάβει ως τώρα θετική απάντηση.

 «Έχει εκπονηθεί μια μελέτη για το συγκεκριμένο ζήτημα, η οποία ίσως να χρειάζεται επικαιροποίηση, όμως το βασικό πρόβλημα είναι το οικονομικό. Έχουμε καταθέσει κατ’ επανάληψη το αίτημα για τη χρηματοδότηση, αλλά το υπουργείο Πολιτισμού είναι αυτό που αποφασίζει», επισήμανε στην εφ.«Πατρίς» η κα Ράλλη.

ΠΗΓΗ; Patris News

Η εορτή της Αγίας Σκέπης και της Εθνικής Επετείου στην Μοφκίτσα!

Με ιδιαίτερη ευλάβεια εορτάστηκε και εφέτος η φωτοφόρος νεφέλη και σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Μοφκίτσα. Την Παραμονή της εορτής τελέστηκε Αρχιερατικός Εσπερινός μετ΄Αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Τριφυλίας και Ολυμπίας κ.Χρυσοστόμου συμπαραστατούμενος και από άλλους Κληρικούς
Την επομένη, Παρασκευή 28 Οκτωβρίου ετελέστη Δοξολογία και επιμνημόσυνη Δέηση για τους Πεσόντες υπέρ πατρίδος! Τιμώντας το Έπος της 28ης Οκτωβρίου 1940, δεν πρέπει να λησμονούμε τους νεκρούς για έναν πόλεμο αντίστασης στον φασισμό! "ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ"














Και του χρόνου με υγεία! 


Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Διήμερη εκδρομή 5-6 Νοεμβρίου 2016 Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ταξιαρχών «Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ»! Στυμφαλία – Φενεό - Λίμνη Δόξα – Καλάβρυτα – Μέγα Σπήλαιο.

Σάββατο 5/11
Αναχώρηση 7:30 το πρωί από Σύνταγμα (οδός Όθωνος) για μια όμορφη περιπλάνηση στην Ορεινή Κορινθία. Με μια στάση στον Ισθμό, συνεχίζουμε για την Λίμνη Στυμφαλία και ξενάγηση στο Μουσείο Περιβάλλοντος (Προαιρετικό). Περνάμε από το χωριό Λάφκα και επίσκεψη στο Λαογραφικό μουσείο (Δωρεάν). Εν συνεχεία μέσω Καστανιάς Φθάνουμε στον Φενεό. Επίσκεψη στη Μονή Αγ.Γεωργίου και τη Λίμνη Δόξα. Μεσημεριανό γεύμα στην περιοχή και ξεκινάμε με τελικό προορισμό τα Καλάβρυτα. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο – Διανυκτέρευση. (Χρόνος ελεύθερος)
Κυριακή 6/11
Μετά το πρωινό επίσκεψη στην Αγία Λαύρα και στον Τόπο θυσίας των Καλαβρύτων. Ελεύθερος χρόνος για βόλτα, (προαιρετική επίσκεψη στο Μουσείο) κλπ. Μεσημεριανό γεύμα στα Καλάβρυτα. Μετά το γεύμα επίσκεψη  στο Μέγα Σπήλαιο, (προαιρετική επιστροφή με τον οδοντωτό), συνάντηση στο Διακοφτό και με ενδιάμεση στάση επιστρέφουμε στην Αθήνα!
Τιμή κατ’ άτομο 60€ 
Δηλώσεις συμμετοχής έως την Κυριακή 23 Οκτωβρίου. (Μάνθος Κατσάμπουλας: ~ 6932.711290)

Το Πανηγύρι μας!

Με επιτυχία αλλά και με τη συμμετοχή του κόσμου έγινε και φέτος, όπως κάθε χρόνο το πανηγύρι στο χωριό μας. Παραβρεθήκαμε και πάλι στο χωριό μας, στην εκκλησία μας που γιορτάζει! Παραβρεθήκαμε στον εσπερινό, στη Λιτανεία της εικόνας της Παναγίας. Τη λατρεμένη μητέρα όλου του κόσμου, τίμησαν με κατάνυξη όλοι οι Μοφκιτσάνοι, οι οποίοι τούτες τις μέρες του Δεκαπενταυγούστου είθισται να συγκεντρώνονται στο χωριό.
  Το πρωί της Δευτέρας μετά την Θεία Λειτουργία ακολούθησε το παραδοσιακό πανηγύρι, με (ψητή γουρνοπούλα, βραστό, μουσική)! Η πλατεία γέμισε κόντρα στην κρίση και τις δυσκολίες των χρόνων που διανύουμε! Το πανηγύρι είναι ημέρα χαράς και διασκέδασης αλλά και ημέρα αντάμωσης των πατριωτών που επισκέπτονται αυτές τις μέρες το χωριό μας.

Το Διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου ευχαριστεί όλους όσους τόσα χρόνια στηρίζουν το σύλλογο στις εκδηλώσεις του με την παρουσία τους και εύχεται σε όλους Χρόνια Πολλά και του χρόνου με υγεία να είμαστε και πάλι όλοι μαζί στο χωριό μας!

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Ραδιοφωνικός Σταθμός Ταξιαρχών Ηλείας! 105,9

Ο πρώτος τοπικός Ραδιοφωνικός σταθμός Ταξιαρχών Ηλείας 105,9  Με μουσική για όλα τα γούστα, χωρίς διαφημίσεις. Ο σταθμός είναι ερασιτεχνικός και λειτουργεί αρκετές ώρες την ημέρα αλλά και σε 24ωρη βάση. Ναι! Αλήθεια και στο internet. http://mofkitsa.radiostream321.com/.
 Καλή σας Ακρόαση!!