Έθιμα Χριστουγέννων!

(Έθιμα και Παραδόσεις  για τα Χριστούγεννα)

 Ο Στύλος της Γης

Κάτω από τη γη υπάρχει ένα μεγάλο δένδρο, ωσάν στύλος πελώριος, και γερός, και βαστάει τη γη. Έτσι έλεγαν οι παλαιότεροι. Εκεί κάτω ευρίσκονται όλο το χρόνο οι Καλικάντζαροι και δουλεύουν νύκτα και ήμερα.
Προσπαθούν να κόψουν το στυλό, πού βαστάει τη γη, γιατί θέλουν να την ιδούν να γκρεμίζεται και να γελούν. Κτυπούν λοιπόν με μικρά τσεκουράκια και πριονίζουν με πριονάκια. Κάθε χρόνο, μόλις ζυγώνουν να το κόψουν, να σου και έρχονται και τα Χριστούγεννα..
-Άιντε, πάμε τώρα να γλεντήσομε λίγο επάνω στη γη, πειράζοντας τους ανθρώπους, γιορτές ημέρες πού ήρθαν. Πάμε, και στο γυρισμό μας το αποκόβομε.
Έρχονται λοιπόν κοντά μας. Στο γυρισμό τους όμως ευρίσκουν το δένδρο να έχει θρέψει. Και τότε αρχίζουν πάλι από την αρχή.
Ευτυχώς πού είναι κουτούτσικοι οι Καλικάντζαροι, για τούτο κάθε χρόνο πάντα τα ίδια κάμνουν και πάντα τα ίδια παθαίνουν με τούτο το θεόρατο δένδρο, πού κρατάει τη γη ολόκληρη με τα χωριά της και με τις πολιτείες της.

 Οι Καλικάντζαροι

Οι καλικάντζαροι είναι  μια παλιά παράδοση στην πατρίδα μας. Και σε κάθε τόπο, και πιο πολύ στα χωριά, υπάρχουν χίλιοι θρύλοι και έθιμα γύρο από αυτούς. Εμφανίζονται κάθε Χριστούγεννα. Μερικοί λένε ότι είναι πνεύματα, άλλα καλά και άλλα κακά. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι παράξενα όντα, μαλλιαρά και ότι τρυπώνουν στα σπίτια από τις καμινάδες. Τις νύκτες πηγαίνουν και κλέβουν τα φαγητά που βρίσκουν και πιο πολύ τα σύκα γιατί τους αρέσουν πολύ. Όταν τελειώσουν το φαγητό τους αρχίζουν να χορεύουν. Όλοι οι  χωρικοί, όταν πλησιάζει βράδυ, φοβούνται να ξεμυτίσουν από το σπίτι τους, προπάντων τα μικρά παιδιά, ως ότου έρθει η γιορτή των Φώτων, που ρίχνουν το σταυρό και οι καλικάντζαροι εξαφανίζονται. Τότε πάνε και ζούνε κάτω από τη γη. Και εμφανίζονται πάλι τα άλλα Χριστούγεννα.

Σε πολλά χωριά ρίχνουνε αναμμένα κάρβουνα στα πηγάδια, για να μην μαγαρίσουν οι καλικάντζαροι.

Δεν μπορώ να σας εξηγήσω καλύτερα, τι είναι ένας Καλικάντζαρος. Νομίζω πως μπόρεσα να σας δώσω να καταλάβετε περίπου τι είναι.

Σε άλλους είναι συμπαθητικοί και σε άλλους αντιπαθητικοί. Θα ήθελα πολύ να έβλεπα ένα Καλικάντζαρο, αλλά νομίζω πως δεν θα το κατορθώσω. Απλούστατα : γιατί δεν υπάρχουν

Η Χαρτοπαιξία

Προέρχεται από τους Ασιάτες και μεταφέρθηκε στην Ευρώπη τον 14ο μ.Χ. αιώνα.
Όλα τα χαρτιά μαζί, τα ονομάζουμε τράπουλα.
Είναι λέξη ιταλική και σημαίνει παγίδα, δόλο (Ν. Ανδριώτη, ετυμολογικό Λεξικό, σελ. 374). Τ
ο ίδιο νόημα έχει και ή άλλη τους συνήθης ονομασία «Κοντσίνα ή κολτσίνα ή κολιτσίνα», σημαίνει παγίδα, συμπαιγνία.
Συνηθίζεται την Πρωτοχρονιά να παίζουνε χαρτιά.

Θεωρείται κελτικό υπόλειμμα. Οι Σάξονες πρώτοι χρησιμοποίησαν κισσό και πρίνο. Το δέντρο καθιερώθηκε ως σύμβολο μετά τον 8ο αι. από τον Άγιο Βονιφάτιο, που για να περιορίσει την ιερότητα, που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, την αντικατέστησε με το έλατο ως το χριστιανικό σύμβολο των Χριστουγέννων.
Στο πέρασμα των αιώνων, για να συμβολίσει την ευτυχία, που κρύβει για τον άνθρωπο η Γέννηση του Χριστού, άρχισε να γεμίζει με διάφορα είδη καθημερινής χρήσης, συμβολίζοντας με αυτό τον τρόπο την προσφορά των δώρων στο Θείο Βρέφος για να εξελιχθεί, τελικά, στο χαρακτηριστικό διακοσμητικό των Χριστουγέννων και ο χώρος γύρω από αυτό να γίνει ο χώρος, όπου συγκεντρώνονται όλοι, συγγενείς και φίλοι, για να γιορτάσουν και να ανταλλάξουν δώρα.
Στην πατρίδα μας, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο το έφεραν για πρώτη φορά στην Αθήνα οι Βαυαροί και αντικατέστησε, σε πολλές περιοχές, το γνωστό Χριστουγεννιάτικο ελληνικό σύμβολο, το «καραβάκι».

 Τα Κάλαντα

Έτσι λέγονται τα τραγούδια που έχουν ως στόχο τους να φέρουν ένα μήνυμα.
Τα κάλαντα είναι τραγούδια με στίχους που από τη μια υπενθυμίζουν - αναγγέλλουν-τονίζουν την έλευση είτε κάποιας χαρμόσυνης γιορτής (τη Γέννηση Του Χριστού) και από την άλλη εκφράζουν ευχές σε φίλο ή γείτονα ή άρχοντα και γενικά
σε κάθε νοικοκύρη που επισκέπτονται ή συναντούν εκείνοι που λένε τα κάλαντα και τα μέλη της οικογένειάς του.
Το κίνητρο για κείνους που λένε τα κάλαντα είναι να αποκομίσουν (το φιλοδώρημα) είτε τα διάφορα (καλούδια) και πάσης φύσεως γλυκά ή ακόμη και αγαθά: αυγά, στάρι, λάδι.
Για να συγκινήσουν το νοικοκύρη και να δώσει μεγάλα φιλοδωρήματα, λένε και πάρα πολλά παινέματα, χαρακτηρισμούς (αφέντη, πρωταφέντη, άρχοντα) τόσο για τον ίδιο όσο και για τα άλλα μέλη της οικογένειάς του.

Διαβάστε το Νέο τεύχος της εφημερίδας μας! (Κυκλοφόρησε)

Κυκλοφόρησε το 20^ο τεύχος της εφημερίδας μας «Τα Νέα των Ταξιαρχών», της εφημερίδας λόγου και πολιτισμού του συλλόγου μας, που διαβάζεται από όλους  τους συμπατριώτες μας στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό!  

Μπορείτε να αναζητήσετε παλιότερα τεύχη στο αρχείο μας.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ!!!
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΑΣ! ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧIΣΕΙ ΝΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ!!!

Θερμές ευχές του Δ.Σ του Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ"

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών «Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ»  σας  εύχεται ολόψυχα Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος! Να   ευχηθούμε το νέο έτος να κάνει τα όνειρα όλου του κόσμου πραγματικότητα και να σκορπίσει υγεία, ευτυχία, αλήθεια και φως!

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Παραδοσιακό Μοφκιτσάνικο Κρητικό (Σκαλτσούνι)!

Πριν λίγες μέρες ήμασταν με τη Ρένα στο χωριό.  Θυμήθηκα τη μάνα μου και όλες τις άλλες νοικοκυρές του χωριού που πάντα φρόντιζαν να έχουν γλυκό  για τον επισκέπτη, (δύσκολες βλέπετε εποχές δεν υπήρχαν τα έτοιμα). Το μυαλό μου ταξίδευε σε εκείνα τα χρόνια τα παλιά που το χωριό μας έσφυζε από ζωή. Σκεφτόμουν και αναπολούσα. Θυμήθηκα που σχεδόν όλες τις γιορτές έφτιαχναν γλυκά. (Μπακλαβά, Κρητικά, κουραμπιέδες, διάφορα γλυκά του κουταλιού). Κάποια από τα γλυκά αυτά, ήταν μπελαλίδικα και είχαν μια χρονοβόρα διαδικασία για να παρασκευαστούν. Ωστόσο οι γυναίκες εκείνες τα παρασκεύαζαν. Αυτές τις μέρες στο χωριό επισκέφτηκα την κα Ειρήνη  (Ρηνιώ) Κουτσουρούπα και ζήτησα να μου θυμίσει και να μας δώσει τη συνταγή των Κρητικών (Σκαλτσούνια) και η οποία μας την έδωσε με μεγάλη της χαρά. Να είσαι καλά θεια Ρηνιώ!

Εμείς με τη σειρά μας, με μεγάλο ενθουσιασμό την κάναμε και σας την παρουσιάζουμε!

Υλικά για τη ζύμη

Περίπου 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις (όσο πάρει).

Η ζύμη όπως φτιάχνουμε το ψωμί.

Υλικά για τη γέμιση

1 κούπα καρύδι για τη γέμιση, λίγο σουσάμι, λίγη κανέλα, λίγη φρυγανιά τριμμένη, 1 φλιτζάνι μικρό  ζάχαρη

Εκτέλεση

 Ετοιμάζουμε τη ζύμη όπως ζυμώνουμε το ψωμί. (Αλεύρι, λίγο αλάτι, και νερό όσο πάρει)

Ανοίγουμε ένα μέτριο φύλλο, κόβουμε το φύλλο με ένα στρογγυλό πιατάκι (πιατέλο) και βάζουμε στο κέντρο από το υλικό της γέμισης μια κουταλιά της σούπας και το πιέζουμε στην άκρη καλά με ένα πιρούνι για να κλείσει. Τρυπάμε το φύλλο με ένα πιρούνι. Τα τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσουν σε αρκετό λάδι (μπορούν να ψηθούν και στο φούρνο στους 180^ο (είναι και πιο υγιεινά).

Για το σιρόπι

4 ποτήρια νερό

 3 ποτήρια ζάχαρη

 100 γραμμάρια περίπου μέλι.

Όταν το σιρόπι δέσει, χαμηλώνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε μέσα τα κρητικά. (όπως τα μελομακάρονα)

 Στη συνέχεια σε μια μικρή λεκάνη βάζουμε μισό κιλό ζάχαρη άχνη, τα πασπαλίζουμε καλά και τα τοποθετούμε σε μια πιατέλα. Στο τέλος πασπαλίζουμε καλά να σκεπαστούν με την άχνη και τα κρητικά μας είναι έτοιμα. Καλή επιτυχία!

Kαι ιδού το αποτέλεσμα!

Άρωμα Χριστουγέννων!

Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τη Γέννησης του Χριστού. Έχουμε όλοι ξεκινήσει τις ετοιμασίες για τις γιορτές που πλησιάζουν. Ας δώσουμε ο καθένας ξεχωριστά το δικό μας χρώμα στα Χριστούγεννα. Οι ετοιμασίες μας στρέφονται κυρίως γύρω από το γιορταστικό τραπέζι, τα πλούσια φαγητά, το στολισμό του δέντρου, το φωτισμό των μπαλκονιών. Όλα αυτά είναι ευχάριστα και μας βοηθούν να νιώσουμε διαφορετικά, να ξεφύγουμε από την ανιαρή καθημερινότητα και να βρεθούμε πιο κοντά στους δικούς μας ανθρώπους. Λιγότερο από ένας μήνας έμεινε λοιπόν για να φθάσουμε στις γιορτές των Χριστουγέννων και όλοι μας, παρά τις αντιξοότητες, μπαίνουμε σε εορταστικό κλίμα. Όλοι μας περιμένουμε πως και πως για τον ερχομό της ωραιότερης γιορτής του κόσμου! Τα πάντα γύρω μας φοράνε τα καλά τους, αν τα πράγματα φέτος έχουν άλλη... γεύση και ο κόσμος είναι μουδιασμένος, τούτες τις στιγμές όλοι προσπαθούν να ξεχάσουν τα προβλήματα και να αφεθούν στο πνεύμα της γιορτής. Τα καταστήματα της πόλης μας στολίστηκαν με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια και ήδη ακούστηκαν οι πρώτες χριστουγεννιάτικες μελωδίες. Το δώρο που χρειαζόμαστε όλοι μας περισσότερο είναι η αγάπη. Αυτή είναι που θα φωτίσει τις μέρες μας, θα λύσει και θα δυναμώσει τη σχέση μας με τους ανθρώπους, δικούς μας ή ξένους. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας και ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο προσιτοί και ευγενικοί, από άλλες φορές.

Καλά Χριστούγεννα!

Το Μάζεμα της Ελιάς!

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος άρχισε το μάζεμα του ελειοκάρπου. Ο καρπός της ελιάς ωριμάζει στα μέσα προς τέλη του φθινοπώρου, οπότε και ξεκινάει η συγκομιδή, ή το λιομάζωμα. Η ελιά παραδοσιακά μαζεύεται με το χέρι, και το μάζεμα της ελιάς αποτελεί εδώ και αιώνες σημαντική αγροτική δραστηριότητα σε πολλές περιοχές της Μεσογείου.

Προσθήκη λεζάντας