Έκτακτη Γενική Συνέλευση

Καλούνται τα Μέλη της Γενικής Συνέλευσης του Εξωραϊστικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών Ολυμπίας Ηλείας «Η Μοφκίτσα», σύμφωνα με το άρθρο 13 του Καταστατικού, σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, Ερμού 16, 2^ος όροφος,  στις 20 Ιανουαρίου 2013 ημέρα Κυριακή και ώρα 11.00 π.μ., με θέματα ημερήσιας Διάταξης:

1. Διοικητικό και Οικονομικό Απολογισμό της Διετίας 2010-2012.
2. Οικονομική Έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής του Συλλόγου
3. Προτάσεις επί των προς τροποποίηση διατάξεων του από 17/10/1984 Ιδρυτικού Καταστατικού του Συλλόγου
4. Προτάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και των Μελών του Συλλόγου.

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί η προβλεπόμενη από το Καταστατικό απαρτία, η Γενική Συνέλευση άνευ άλλης πρόσκλησης θα επαναληφθεί την επόμενη Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013 στον ίδιο τόπο και την αυτή ώρα, οπότε σύμφωνα με το Καταστατικό, θα υπάρξει απαρτία με οποιονδήποτε αριθμό παρόντων Μελών.

  Στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, δικαίωμα Συμμετοχής και Ψηφοφορίας, έχουν τα εγγεγραμμένα με Αίτησή τους Μέλη στο Σύλλογο.

Ταξιάρχες 29 Νοεμβρίου 2012

 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου

 

          Ο Γραμματέας                        Η Πρόεδρος

 

Ματθαίος Κατσάμπουλας        Θεοδώρα Παναγοπούλου

Φόρος Τιμής στο Πολυτεχνείο

  Οι Αξίες του Πολυτεχνείου Παραμένουν αναλοίωτες στο χρόνο και αποτελούν οδηγό των σημερινών αγώνων για έναν καλύτερο κόσμο!

Το χωριό μας γίνεται πιο όμορφο!

Με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών και με την αμέριστη βοήθεια του Δήμου Ζαχάρως ένα - ένα τα σχέδια του συλλόγου μας γίνονται πραγματικότητα. Το χωριό μας ομορφαίνει και θα συνεχίσει να το κάνει. Πριν λίγες μέρες φυτεύτηκαν στο χωριό περίπου 100 φυτά για αρχή.   Τριανταφυλιές, πικροδάφνες, καλοπιστικά, τούγιες, κλπ. και έπεται...συνέχεια!

Το Μάζεμα της ελιάς!!

Με ευνοϊκές συνθήκες για τον παραγωγό ξεκίνησε το πατροπαράδοτο μάζεμα της ελιάς. Τα αυξημένα ποσοστά υγρασίας, σε συνδυασμό με τις ήπιες βροχοπτώσεις ωφέλησαν σε μεγάλο βαθμό την ελιά  να «δέσει» χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ενώ με καλές συνθήκες ξεκίνησε και η διαδικασία της συγκομιδής. Ελιές, τα δέντρα με τις πιο βαθιές και δυνατές ρίζες στην ιστορία του τόπου μας, αιώνες τώρα μας συντροφεύουν, μας ευεργετούν και μας διδάσκουν.  Αναπόσπαστο στοιχείο σύνθεσης της παράδοσης, της ιστορίας και του πολιτισμού μας, ιερό δένδρο των προγόνων μας από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά και του χριστιανισμού, συμμέτοχο στα μυστήρια της θρησκείας μας.  Αιώνιο σύμβολο σοφίας, δύναμης και ειρήνης. 

Το μάζεμα της ελιάς αποτελεί εδώ και αιώνες σημαντική αγροτική δραστηριότητα σε πολλές περιοχές της Μεσογείου. Στη σημερινή εποχή ευδοκιμεί ακόμη η παραδοσιακή μέθοδος συγκομιδής, με τη βοήθεια ίσως κάποιων νεότερων εργαλείων: τα κλαδιά περνιούνται με το "χτένι" για να αποσπαστεί ο καρπός με μεγαλύτερη ευκολία και ταχύτητα, ενώ το έδαφος κάτω από την ελιά στρώνεται με λιόπανα Αφού πέσουν οι ελιές από το δέντρο, οι αγρότες τινάζουν τα άκρα των ελαιόπανων ώστε να δημιουργηθούν σωροί, οι οποίοι θα καθαριστούν με το χέρι από χοντρά κλαριά και τσαμπιά προκειμένου να τοποθετηθούν στη συνέχεια σε τσουβάλια. Η συνέχεια είναι στο ελαιοτριβείο, για να παραχθεί το αγνό παρθένο ελειόλαδο. Ο πατέρας μας καψάλιζε ζυμωτό ψωμί στη σχάρα, το βουτούσε στο ζεστό λάδι, του έβαζε λίγη ρίγανη και μας τάιζε. Ήταν το νοστιμότερο ψωμί του κόσμου!

Εορτασμός της Αγίας Σκέπης στο χωριό!

Εορτάστηκε και φέτος η Αγία σκέπη στο χωριό μας! Η γιορτή αυτή μετατέθηκε από την εκκλησία μας το 1952 από την 1^η Οκτωβρίου την 28^η ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τη μητέρα του Θεού για τη σκέπη και την προστασία της στον αγώνα των ελλήνων απέναντι στους αλαζόνες Ιταλούς.

Ακούγεται ενδεχομένως παράδοξο η αφόρμηση για έναν λόγο εθνικής επετείου να είναι ένας ύμνος προς την Παναγία, ωστόσο υπάρχει άρρηκτη σχέση ανάμεσά τους, καθώς ο λαός μας έχει συνδυάσει πάρα πολύ στενά αυτά τα δύο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δύο σημαντικότερες εθνικές γιορτές του έθνους μας έχουν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να συνεορτάζονται με μία γιορτή της παναγίας. Την 25^η Μαρτίου γιορτάζουμε τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου και, σήμερα, την 28^η Οκτωβρίου την Αγία Σκέπη της Θεοτόκου.

Δυστυχία σου ΕΛΛΑΣ...

Ωραιότατη μελλοποίηση ενός αθάνατου και επίκαιρου ποιήματος!!

Τιμή και Δόξα...

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφέρεται και ως Πόλεμος του 40 ή Έπος του 40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 31 Μαΐου 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας. Επίσημη έναρξη του Πολέμου θεωρείται η «επίδοση του τελεσιγράφου», ενώ μετά τις 6 Απριλίου 1941, με την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, όπου η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει τέσσερις εισβολείς, συνεχίστηκε ως Ελληνο-ϊταλο-γερμανικός πόλεμος, ή ορθότερα επί της ουσίας Ελληνο-Ιταλο-αλβανο-γερμανο-βουλγαρικός πόλεμος.
Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται με την έναρξη του Β' Π.Π. και ειδικότερα μετά τη συνομολόγηση του Χαλύβδινου Συμφώνου. Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα ότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες. Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικής Γερμανίας. Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένοιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του Πρωθυπουργού (το περίφημο «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.
Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή της Χειμάρρας. Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.
Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.
Πηγή: Βικιπαίδεια