Στερνό Αντίο...

Πικρό το τελευταίο αντίο, αβάσταχτος ο πόνος, βαθιά η πληγή και πολύ βαρύ το πένθος. Πολύ έντονα το νιώσαμε όλοι εμείς αυτό το συναίσθημα, με το θάνατο του αγαπημένου μας γείτονα, φίλου και συμπατριώτη Δημήτρη Παπαγιάννη. Προδομένος από την καρδιά του, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών.  Όταν ένας άνθρωπος φεύγει από αυτόν τον μάταιο κόσμο, δεν είναι πλέον μια παρουσία, ένα άτομο, ένα πρόσωπο, αλλά είναι μια ιδέα, μια αξία, ένα σύμβολο. Όταν φεύγει κάποιος από τη ζωή νιώθουμε ότι γκρεμίζεται ένας παραδοσιακός πυλώνας. Ιδιαίτερα, όταν ένας θάνατος είναι απροσδόκητος, αναίτιος, πρόωρος και ξαφνικός, είναι μια ισχυρή συναισθηματική σεισμική δόνηση. Φεύγοντας ο Δημήτρης, έσβησε άλλο ένα φως του χωριού μας, ένα ακόμη φως στη γειτονιά μας. Εργάστηκε σκληρά κάτω από δύσκολες συνθήκες. Διετέλεσε μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ" από το 1996 έως το 2004. Όλη του η  ζωή ήταν ένας αγώνας για την επιβίωση  και φροντίδα της οικογένειάς του. Ήταν στοργικός άνθρωπος,  που εισέπραττε την ικανοποίηση βλέποντας την κόρη του να μεγαλώνει και να γίνεται σωστό άτομο της κοινωνίας μας. Η αγαπημένη του κόρη Χριστίνα παρόλο που θα δυσκολευτεί πολύ μέσα στην ομίχλη της ορφάνιας, είναι βέβαιο ότι θα εξακολουθήσει το δρόμο της αρετής και της αξιοπρέπειας, γιατί ο λατρεμένος της πατέρας τη μεγάλωσε με παραδοσιακές οικογενειακές αρχές. Πριν από χρόνια ήρθε από τα Θεοδώριανα της Άρτας στο χωριό μας, όταν παντρεύτηκε την σύζυγό του Τασία Αλεξοπούλου όπου και έζησε μαζί της μέχρι και σήμερα. Ένας  θάνατος, που μας συγκλόνισε όλους, μας υπενθύμισε με τον πιο ηχηρό τρόπο ότι ζούμε πρόσκαιρα. Αγαπημένε γείτονα, συμπατριώτη και φίλε Δημήτρη η αύρα σου, ο ηθικός βηματισμός σου, η παρουσία και το στίγμα σου, στις ώρες και τις στιγμές της πορείας σου στο χωριό μας, θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη  μνήμη μας. Φίλε Δημήτρη να περνάς καλά, εκεί στην ουράνια χώρα. Θα ζεις στη σκέψη μας. Τη μνήμη σου θα τη συνοδεύει ένας πόνος ψυχής. Δημήτρη πονάμε που έφυγες, πονάμε γιατί δεν θα σε δούμε ξανά στο χωριό μας.  Όμως σεβόμαστε την απόφασή σου να φύγεις και προσευχόμαστε για σένα, μαζί με την οικογένειά σου, στην οποία εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια και ευχόμαστε, σύντομα να βρουν το κουράγιο να ξεπεράσουν την απώλεια. Το χρωστούν και στον εαυτό τους και στη μνήμη σου.

 Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί αύριο Πέμπτη 14/12/2017, στις 4μμ, στον Ιερό Ναό Παναγία των Βλαχερνών στην Παλλήνη Αττικής και στην τελευταία του κατοικία θα τον συνοδέψουν η οικογένειά του, οι συγγενείς, οι φίλοι  και οι συγχωριανοί του.

Δημήτρη καλό ταξίδι...

ΠΡΟΕΔΡΕ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...

Φτωχότερο είναι από χθες το χωριό μας, εξαιτίας του θανάτου του εκλεκτού Δικαστικού και Επίτιμου Προέδρου του χωριού μας Κωνσταντίνου Κριτσέλη. Σημαντική προσωπικότητα της Μοφκίτσας και γνήσιο τέκνο της. Έφυγε από τη ζωή περιστοιχισμένος από ανθρώπους που αγαπούσε και τον αγαπούσαν.

Μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε έναν από τους πραγματικά σημαντικούς, που αφιέρωσε μεγάλο μέρος από τις εννιά δεκαετίες της ζωής του στη Μοφκίτσα. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Ταξιαρχών με θαυμαστό έργο και ανιδιοτελή προσφορά, όπως αποδεικνύει και η Δωρεά του Πολιτιστικού Κέντρου του χωριού μας για το οποίο αισθανόμαστε όλοι ευγνωμοσύνη και θα αποτελεί σύμβολο της αγάπης του για το χωριό.    

Ήταν και θα παραμείνει μια φωτεινή προσωπικότητα σε όλους εμάς που τον γνωρίσαμε. Θα τιμούμε για πάντα τη μνήμη του.

 Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ" που είχε την τιμή να τον υποστηρίζει με πάθος, τον αποχαιρετά και απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.

Πρόεδρε καλό ταξίδι…

Δημοτικό κτίριο δωρεάς Κων/νου Κριτσέλη

Μια όμορφη Αναδρομή στα Καλοκαιρινά δρώμενα του χωριού μας!

Το Καλοκαίρι πέρασε αλλά αρνούμαστε να επιστρέψουμε στην καθημερινότητα. Πάντα μια μικρή αναδρομή στα όμορφα που αφήσαμε πίσω (ελπίζουμε για πολύ λίγο) σου αφήνουν μια γλυκιά νοσταλγία. Φύγαμε αλλά πάντα φεύγουμε με την υπόσχεση να επιστρέψουμε σύντομα!

Όλοι και φέτος, λοιπόν, είμαστε στις επάλξεις γι’ αυτό που αγαπάμε. Ο Σπύρος και ο Γιώργος στην εκκλησία. Ο Σύλλογος με τη δική του δυναμική στη φροντίδα του χωριού, ο πρόεδρος στα δικά του καθήκοντα. Όλοι για το καλό όλων, όπως προτάσσουν οι εποχές.

Υποδεχτήκαμε με χαρά τους φίλους μας και δικούς μας πλέον ανθρώπους από τη μακρινή Γαλλία, που απέκτησαν σπίτια στο χωριό μας και μας στηρίζουν με το χαμόγελο και τις διαφορετικές ιστορίες τους. Λυπηθήκαμε που δεν είχαμε μαζί μας φέτος τη δική μας Κατερίνα. Patrick, Marc, Veronica, Alan, Marianna, να είστε πάντα καλά και πάντα θα σας περιμένουμε με ανυπομονησία.

Πατριώτες από τον Καναδά, την Αμερική, την Αυστραλία έδωσαν το παρόν αποδεικνύοντας ότι μερικά χιλιόμετρα δεν είναι ικανά να σβήσουν τη μνήμη. Χαιρετίζουμε και καμαρώνουμε για όλους που παρευρέθηκαν στο χωριό μας κι αυτή τη χρονιά.

 Ο καιρός περνάει, ο κόσμος άλλαξε και αλλάζει διαρκώς, το ίδιο και το χωριό μας, προς το καλύτερο, γι’ αυτό παλεύουμε. Μοφκίτσα το όνομά του, τόπος που τον ζώνουν μύθοι, παραδόσεις και ιστορίες από το παρελθόν, που σαν σοφό στοιχειό στέκει ακόμα κρυμμένο μέσα στο πευκόδασος να μας θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι μόνο τσιμέντο και χαρτονομίσματα.

Μοφκίτσα, οι απολαύσεις και τα καλούδια δεν της λείπουν, η μικρή κοινωνία του χωριού φιλόξενη. Άνθρωποι αυθεντικοί και καλοσυνάτοι, σε κερδίζουν. Άνθρωποι και φύση, που με την ηρεμία τους σε απογειώνουν στο υψόμετρο 600 και πλέον μέτρων. Οι δρόμοι και τα καλντερίμια σε οδηγούν στα σπίτια μιας άλλης εποχής. Όχι τόσο παλιάς βέβαια, απλώς μας έχουν καλλιεργήσει την ικανότητα να ξεχνάμε κάπως γρήγορα. Η ομορφιά και η γαλήνη συναγωνίζονται η μία την άλλη. Η γραφικότητα και η μοναδική αρχιτεκτονική των σπιτιών του χωριού σε αποζημιώνουν σε κάθε σου επίσκεψη.

Η Ανατολή χάρμα οφθαλμών, αχτίδα αισιοδοξίας. Η Δύση σου χαρίζει απλόχερα ανεπανάληπτα δειλινά και σκέψεις που ζωγραφίζουν χαμόγελα στο πρόσωπο.

Θρησκευτικά και Πολιτισμικά γεγονότα έλαβαν χώρα για άλλη μια χρονιά. Η Αγία Παρασκευή γιόρτασε αγκαλιά με πιστούς.

Ο Καραγκιόζης επισκέφθηκε και πάλι το χωριό μας και έκανε χαρούμενους όλους τους μικρούς και τους μεγάλους φίλους.

Η καμπάνα του χωριού, μας προσκάλεσε και πάλι το 15Αύγουστο στη γιορτή της Παναγίας και προστάτιδας Θεοτόκου!

Τα γενέθλια της Παναγίας στην Ετιά πάλι με πολύ κόσμο.

Τα σχολεία άνοιξαν! Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του λέει η σοφή παροιμία. Καλή σχολική χρονιά.

Η πατριώτισσά μας και φίλη Κατερίνα Μπαχάρη Κουτσουνά, μας ταξίδεψε με τα κείμενά της μαγικά! Με ιστορίες του χωριού, ποιήματα, περιγραφές ατόφιες που σε συναρπάζουν. Σε λίγο πολλά από αυτά θα κοσμούν και το blog του χωριού μας!

Εμείς τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Ταξιαρχών "Η ΜΟΦΚΙΤΣΑ" είμαστε υπερήφανοι και χαρούμενοι για όλα αυτά. Ευχόμαστε σε όλους πάντα υγεία και καλή συνάντηση. Που; Που αλλού στο χωριό μας, τη Μοφκίτσα.

Φωτογραφίες από τον καθαρισμό του χωριού! 

Φωτογραφίες από τον καλλωπισμό του χωριού! 

Φωτογραφίες από την παράσταση καραγκιόζη! 

Φωτογραφίες από την εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου! 

Φωτογραφίες από τις συναντήσεις μας με τους Γάλλους στο χωριό! 

Φωτογραφίες από τις συναντήσεις μας στο κτίριο του συλλόγου στο χωριό! 

  

Φωτογραφίες από τις παρεμβάσεις μας στο χωριό! 

Ο Κώστας Μανώλης και ο Δημήτρης Ψαρρός επί το έργο! 

 Συλλογή ρίγανης! Μάνθος και Αντώνης στη Μεγαληράχη!  Μετά τη δοκιμάσαμε!

Φωτογραφίες απλά για χαλάρωση (παραλία)

Και ξαφνικά καπνοί από την κορυφή της Πλεύρης, 

θυμίζοντας τη μεγάλη καταστροφή του 2007! 

Φωτογραφίες από τον εορτασμό των Γενεθλίων της Παναγίας στην Ετιά!

Εδώ με τη Νονά μου

Φωτογραφίες από τον παραδοσιακό καγιανά, 

με ζυμωτό ψωμί, σαλάτα και κρασάκι! 

Και του χρόνου με υγεία!